inci halası

eve alarmlı saat aldık biz haberiniz var mı? her sabah 6:30, bilemedin en geç 7:00'de ötmeye başlıyor ve işin kötüsü kapatma düğmesi falan yok. bu sabah 6:30'da öttü mesela. hiç acımadı, pazar mazar demedi, şu insancıklara bir kere de sürpriz yapayım, bir sabah da 8:00'de öteyim demedi. sağlık olsun dedik, aldık yatağımıza buyur ettik. kıkırdadı, çığlık attı, cokcok ellerini emdi, jimnastik halısında sabah jimnastiği yaptı veee bir saat sonra uyudu. tabii ki ayakta sallanarak. tabii ki benim ayağımda sallanarak. çünkü ona göre babası uyusun, annesi zombi olsun. babada huysuzluk yapıldı uyunmadı, ben aldım 15 dk. da sızdı. neyse ki çok tatlısın, çok da fazla kızamıyorum sana minnak :) 

bu gün aylar sonra kendi evimizde ilk pazarımızdı. hem de üçümüzdük sadece. arda'yla nisan ekmek almaya gittiler. ne güzel değil mi? ben de kahvaltıyı hazırladım. üçümüz kahvaltımızı ettik. nisan uyudu, uyandıı inci halamızın yolunu tuttuk. aslında çoook daha önceden yapılması gereken bir ziyaretti ama hep bir terslik çıktı. neyse gittik halamıza. nisancık başta yabancılık çekse de alıştı kısa sürede. ilk defa yüzükoyun yerde yatıyorken kendiliğinden sırtüstü döndü. kendi de şaşırdı nasıl yaptığına ama yaptı vallaha. oynadı oynadı yoruldu eve geldik hemen uyudu. bu saat oldu hala uyuyor. aman aman uyusun. artık biz de yatsak fena olmayacak. hadi görüşürüz..

ben geldim

eveeet geri döndüm dostlar :)
hayatımızdaki değişiklikleri anlatmalıyım! en başta evimize geri döndük onu bir deyivereyim. malum 11 nisan'da işe başlıyorum ve artık çocuklu iş kadını hayatıma alıştırma yapmam gerekiyordu. bu kadar sefa yeter demi canım? geçen pazar eşyalarımızı taşıdık ve akşamına home sweet home :) Nisan mı? hiç sormayınız, kızım ilk geceden kendi evine damgasını vurdu. yatağını yadırgadı, evi yadırgadı. her saat başı uyandı. zaten bir haftadır üzerinde bir huysuzluk var. doğru düzgün sütünü içmiyor, uykuya dalamıyor, bir problemi var ama anlayamıyoruz. cumartesi doktora gittik, ilk defa boyu bir milim bile uzamamış, topu topu 140 gram kilo almış. doktor dangozu bu güne kadar boyu çok iyi gidiyordu, herhalde artık genetik ağır basıyor dedi. yuuuh! seviyorum adamı allahtan, "ehehe ya öyledir" dedim geçiştirdim. evet ben de biliyorum kızıma boydan yana muhteşem bir genetik miras bırakamayacağımı ama insanın yüzüne de böyle ztonçk diye söylenmez ki! ayrıca kısayım ama ... ile başlayıp sonu güzel biten bir yığın şey sıralayabilirim buraya. allah akıldan noksan bırakmasın şekerim :) zaten konu bu değildi nasıl geldim buraya? toparlıyayım. biz evimize çoktan alıştık da nisan'ın alışması biraz zaman alacak gibi. daha iyiye gidiyor o ayrı ama çok da fazla şey beklemiyorum minnağımdan.

kuzumun doğumundan önce beril'in yurt dışından getirttiği bir biberonu vardı. MAM marka, türkiye'de satışı yok. ahhhh ah mahvetti bizi. harika bir biberon, anti colic ama burada satılanlar gibi tırı vırı anti colic değil. adamlar düşünmüşler taşınmışlar harbiden yapmışlar daaaa türkiye pazarına girmeyerek büyük hata etmişler. online alışveriş yapabiliyorsun sitesinden ama  bir dolu kargo parası ödüyorsun falan. konu şu ki biberonun emzik kısmı bildiğin emziklerden değil. yani yuvarlak uçlu beynel minel bir şey değil. daha yayvan bebeğin ağzının içini dolduruyor. tamam güzel de elimizdeki biberonun emziği newborn. ee bizimki 5. ayını bitirdi. çocuk meme emmeyi bıraktığından bu yana sağdığım sütleri bu biberonla içiriyorum. alıştı emziğe başka biberon emziği de kabul etmiyor. yavrum yazık sütü çekiyor çekiyor azar azar geliyor ağzına, sinir sahibi oldu :) üstüne bir de bir yerinden akıtmaya da başladı. akıtan yere yama yaptık ama olmuyor olmuyor. en sonunda aklımıza nermin abla geldi. almanya'da yaşıyor. bu işi halletse halletse o halleder dedik ki halletti de. sağolsun bu gün yeni biberonlarımız ve 6. aya uygun akış hızlı yedek emzikleri de geldi. kızım test etti onayladı tamammış. lıkır lıkır içiyor nazar değmesin :)

başka başkaaaa. hıh, dört göz oldum ben :) gözlerimde kızarıklıklar vardı, doktora gittim allerji olmuşum bir de gözlerim bozulmuş. ilaç verdi bir de gözlük verdi. kırmızı gözlüklerim var artık benim. resim çeker koyarım. siz de görün komik oldum hihi :))

2 gün önce bebeğim 5. ayını bitirdi. neler neler yapıyor artık? tam anlamıyla sağa ve sola dönüyor. biraz daha sağlam oturuyor. masada bizim yediklerimize karşı oldukça ilgisi var. ne yiyoruz ne içiyoruz kayda alıyor. resmen lokmamızı sayıyor. etrafta olan biten her şeye ilgisi daha da arttı. eskiden yatmak istemiyordu, şimdi oturmak da kesmiyor. sürekli ayaklarının üstünde durmak istiyor. parmakları emmeye tam gaz devam. kızım diye demiyorum, çok tatlı oldu yaaa :)) nazar değmesin..

taze fotolar

meleğim, bebeğim

işe başlamaya az kala son günlerimizi gezerek, tozarak geçiriyoruz bebeğimle. bahar da geldi ya, her gün dışarıdayız. kangurusuna attığım gibi kuzumu, güneşin ve güzel havanın tadını çıkarıyoruz. geçen pazar üçümüz sahile vurduk kendimizi. o ne kalabalık öyle! gökyüzü uçurtma, etraf bebek ve köpeciklerle doluydu. nisan'ın da keyfi yerinde olunca mis gibi bir pazar geçirdik. 

yeni yeni huylar edindi nisan ve ben de onun hayatında bazı şeyleri düzene sokma çabasındayım. gece uykuları nazar değmesin iyi. gel gör ki gündüz uykuları biraz problem teşkil ediyor. gerçi bizim de hatamız var. ayakta sallanmadan gündüz kaliteli uykusu yok çocuğun. sallayınca uyuyup, durunca uyanan bir uyku modu. onun için çok da konforlu olmayan, sallayan kişiyi de uyanıncaya kadar yatağa bağlayan bir mod. bir şeyler yapmak lazım dedim ve işe koyuldum. geçen hafta cuma gününden beri, gündüz kendi yatağında uyuma alıştırmalarına başladık ve meyvelerini de alıyoruz yavaş yavaş. tamam yine sallanarak uyuyor ama kendi yatağında bu biiir. ikincisi daldıktan sonra sallamayı bırakıyorum ve gün geçtikçe sürenin daha da artacağına inancım var ya, şimdilik 50 dk-1 saat gibi deliksiz uyuyor. ilk olarak salıncağında sakinleştirici müzikler eşliğinde denemelere başladık. şimdi kendi yatağında devam ediyoruz. bence düzene giriyor. 

sonraaaa, nisan artık oturmak istiyor. hatta yatmak istemiyor. hatta bıraksan saatlerce yastıkların arasında oturabilir. doktoru kısa süreli olarak oturtabilirsiniz dedi, izin çıktı ya tamam artık. hepimizin kucağında oturur hale geldi :) 

doktoru ayrıca bu aydan itibaren aslında katı gıdaya başlayabileceğimizi ama nisanın şimdilik buna ihtiyacının olmadığını anne sütünün ona yettiğini söyledi. en azından 6 ay dolu dolu anne sütü almalı dedi. tamam dedik, sağmaya devam o zaman. 

geçen cuma aşı oldu. 5li karma ve pnomokok. bu sefer ciddi ciddi sarstı aşılar kuzuyu. ateş yaptı biraz ve çok huysuzlandı iki gün boyunca. neyse, bunu da atlattık. 

doğum param hala yatmadı, ama süt iznim uzadı. 11 nisan iş başı tarihim. 3 nisanda başlayacaktım, tekrar hesaplama yapmışlar ve 11'inde başlamama karar vermişler. aferin onlara. haftaya annemlere veda ediyoruz ve evimize yerleşiyoruz. şimdilik haberler bu kadar fotoğraflar yarın :)

twitter'a sardım, biri beni kurtarsın!

"aaa daha yeni mi?" dediğinizi duyar gibiyim. tamam zor oldu, çok direndim, ilk başta "bu ne yau, ne sıkıcı" dedim. amaaaa gel gör ki şu an gözümü açar açmaz ilk yaptığım şey, kim ne demiş, nerdeymiş, ne tweet atmış..kontrol memuru gibiyim. bu ne ya? nasıl bir illet bu? ben sevmem herhangi bir şeye bu kadar bağımlı yaşamayı. çık hayatımdan be! neyse ki işe başlamaya az kaldı, tüm bunlarla uğraşmaya zamanım kalmayacak.
işe başlayacağım için neyse ki dedim değil mi? böhüüü :(( dedim ama bir taraftan da nisan'ı gündüzleri göremeyecek olmak ve onun hayatında yaşayacağı değişimleri, iyi kötü her şeyi kaçıracak olmak kafamı kurcalıyor. bir yandan evde oturamayacağım daha fazla, boşboş oturmak bana göre değil diyorum, diğer taraftan nisan'ı özlemenin düşüncesi bile mideme löp diye oturuyor. herkes aynı duygusal kaosu yaşıyor değil mi? geçecek değil mi? ne kadar zamanda toparlarım kendimi? tecrübeliler yardım etsin bana :(

büyümüş, abla olmuş benim kızım. cumartesi günü doktoru da bunu tasdikledi, onayladı. demir takviyesine başladık. 4. ayda ya da bebek doğum kilosunu ikiye katladığında demir takviyesi gerekirmiş. bir şey daha öğrenmiş olduk.
pazar günü foça'ya gittik. temiz havayı, bol oksijeni, deniz kokusunu ciğerlerine çekti. oooh mis :)
ben bu gün sgk işlerimi hallettim. 10 gün sonra paramı alıyormuşum. yuppiii :)
sıra fotoğraflarda, yakında görüşürüz..

bahara merhaba

mart ayına girdik tamam da bu hava nedir böyle ya? bir sıcak, bir soğuk. aman ne güzel ısındık, hadi kendimizi dışarı atalım derken, yine buz oldu. yine eve tıkıldık kaldık. aslında nisan'la olan kısmı için tıkıldık kaldık diyelim. yoksa annemle bir taraftan, arda'yla bir taraftan, özellikle geceleri kaçıkaçıveriyoruz dışarı. dün akşam sinemaya gidelim dedik. çıktık forum'a yollandık. koskoca afm sinemalarında buluruz izleyecek bir şey dedik. yanılmışız. hiçbir şey yoktu. oscar'lık filmler kalkmış vizyondan. muppets desen akşam seansı yok. nicolas cage'in zottirik bir filmi var, bir de fetih. e hadi dedik fetih'e girelim, buraya kadar geldik. oooooffff, hem de kocaman bir of. darallar geldi, afaganlar bastı, midem bulandı. biz, afedersiniz popomuzu da yırtsak böyle filmlerin altından kalkamayız. tam anlamıyla rezaletti. bir dönemin malkoçoğlu filmleri bile yanında daha sahici kalıyor. kimse gitmesin! gitmeyin tamam mı? paranıza yazık annem! valla bak :)
neyse, nisan'dan naber? iyi işte, bu gün doktor günümüz. bakalım balkabağının gelişimi ne alemde? yeni yeni adetler çıkarıyor her gün kuzucuk. mesela çığlık atıyor keyiften. sonra oturmaya çalışıyor kendince. ellerinden tutuyoruz, kalkmaya çalışıyor, sanki bir yere yetişecekmiş gibi bir yüz ifadesiyle. her geçen gün daha da tatlı oluyor kerata :) bir de dişinde bir kabarıklık gördüm sanki, onu da kontrol ettireceğiz. daha erken ama, belli olmaz bizimkine :)
şimdi hazırlanmamız lazım. doktor kontrolü sonrasında yine yazmayı planlıyorum, hadi görüşürüz :)