inci halası

eve alarmlı saat aldık biz haberiniz var mı? her sabah 6:30, bilemedin en geç 7:00'de ötmeye başlıyor ve işin kötüsü kapatma düğmesi falan yok. bu sabah 6:30'da öttü mesela. hiç acımadı, pazar mazar demedi, şu insancıklara bir kere de sürpriz yapayım, bir sabah da 8:00'de öteyim demedi. sağlık olsun dedik, aldık yatağımıza buyur ettik. kıkırdadı, çığlık attı, cokcok ellerini emdi, jimnastik halısında sabah jimnastiği yaptı veee bir saat sonra uyudu. tabii ki ayakta sallanarak. tabii ki benim ayağımda sallanarak. çünkü ona göre babası uyusun, annesi zombi olsun. babada huysuzluk yapıldı uyunmadı, ben aldım 15 dk. da sızdı. neyse ki çok tatlısın, çok da fazla kızamıyorum sana minnak :) 

bu gün aylar sonra kendi evimizde ilk pazarımızdı. hem de üçümüzdük sadece. arda'yla nisan ekmek almaya gittiler. ne güzel değil mi? ben de kahvaltıyı hazırladım. üçümüz kahvaltımızı ettik. nisan uyudu, uyandıı inci halamızın yolunu tuttuk. aslında çoook daha önceden yapılması gereken bir ziyaretti ama hep bir terslik çıktı. neyse gittik halamıza. nisancık başta yabancılık çekse de alıştı kısa sürede. ilk defa yüzükoyun yerde yatıyorken kendiliğinden sırtüstü döndü. kendi de şaşırdı nasıl yaptığına ama yaptı vallaha. oynadı oynadı yoruldu eve geldik hemen uyudu. bu saat oldu hala uyuyor. aman aman uyusun. artık biz de yatsak fena olmayacak. hadi görüşürüz..