bu sefer hakikaten ihmalkarlık. bu gün de yazmasam, 10 gün olacak yarın. bu ne yaa?
ha 9 gün ne yaptın totalde deseniz koca bir hiç, hem de koskocaman. sgk doğum parası işini halledemedim. emzirme paramı alamadım, bolca sinirlendim, bolca kavga ettim. işe yaradı mı? tabi ki hayır. öteden beri bankacılara gıcıktım ya şimdi sgk'cılara da gıcığım hatta öyle ki bankacılar gözüme sempatik bile gözükmeye başladı. başıma neler geldi burada anlatıp bir kez daha asvalyalarımı attırmak istemiyorum o yüzden es geçip allah hiç kimseyi sgk'cıların eline düşürmesin diyerek bu bahsi kapatıyorum :(
nisan neler yaptı bu 9 günde? artık iyice bu biberon meselesine alıştı. süt sağıyorum ve biberonla veriyorum. sadece gece uykusunda emziriyorum. malum, işe başlamaya az bir vakit kaldı ve bu mevzuyu çözmek gerekiyordu. buna bir tik atabiliriz yani.
hiç beklemediğimiz bir olay oldu. nisan damaklı emzikleri kullanamıyor diye gidip düz bir emzik almıştım. bir kere tıkıştırdım ağzına almadı, ben de amaaaan bu emzik muhabbetiyle daha da uğraşamam gayrı deyip bir kenara kaldırmıştım. geçen sabah, yani geçen sabah dediğim geçen cuma sabahıydı galiba, kahvaltı ediyoruz, bizimki mızıldanmaya başladı. hadi dedim şu emziği bir kere daha deneyeyim. annem de boşuna deneme almayacak dedi ve cadı sila gülüşü yaptı. akabinde, emziği nisanın dudaklarına değdirir değdirmez, nisan sanki kırk yıldır aradığı dostunu bulmuş gibi kaptı emziği. hepimiz dumur halde bakakaldık. ama ciddi ciddi bu mesele de çözüldü gibi. gerçi şu an canı isterse alıyor, canı istemezse almıyor ama en azından tepkili değil. ki bu da bir şey bence. o halde buna da bir tik atabiliriz :)
cumartesi doktor kontrolümüz vardı. ilk defa nisan'la başbaşa gittik. sevgili eşim gelmeye çalışacağım dedi ama işlerini yetiştiremediği için gelemedi. annem de ben evdeki işlerimi halledeyim sen gidebilir misin nisan'la yalnız deyince, kalıverdik başbaşa. giderken problem olmadı da dönerken epey bir zorlandım doğrusu. kış bebeği olmasının böyle bir handikapı var işte fazla dışarı çıkaramadığın için, her çıkardığında bir problem yaşıyorsun mutlaka. veya ona buna bahane bulmaya gerek yok ya! aslında itiraf ediyorum balkabağım bu konuda cidden zor bir bebek. neler geçiyor içimden, alayım nisan'ı şöyle atayım pusetine bostanlı sahili senin karşıyaka çarşı benim bir dolaşalım diyorum. havalar düzelmeye başladı, kuşlar ne güzel böcekler ne iyi diyorum ama olmuyor, olmuyor. bak mesela az önce girdim içeri. çıkmadan önce nisan'ı giydirdim, karnını doyurdum, ana kucağını hazırladım tam çıkıcaz, kustu ve ağlamaya başladı. haydeee dedeye emanet ettim dışarıya çıktım işimi hallettim geldim. kazara inat edip ille de beraber çıkıcaz desem, burnumdan gelecek her şey bildiğim için, büktüm boynumu.
neyse, bizde durumlar böyle. şimdi süt sağmam lazım bizimki birazdan uyanır, karnı acıkır. kızdırmak istemem, epeyce tırsıyorum kendisinden :))