herkes hasta

geçen hafta bana musallat olan nezle şimdi annemi ve babamı esir almış durumda. evdeki herkesi sıradan geçirmeden yakamızdan düşmesini umut ediyorum. iki gün sürdü benim nezlem iki gün maskeyle gezdim evin içinde. nisan, iki gün boyunca arada sırada eve uğradığımı düşündü bence. çünkü çocukcaaz yüzümde maske varken beni tanımıyordu ve hatta benden tırsıyordu diyebilirim. "benim annecim, bak buradayım " deyip maskeyi çıkardığımda gömü bulmuş gibi seviniyordu yazık yaa :) ben iki günde toparladım da bakalım bizimkilerin durumu ne olacak?

bu gün doktor kontrolü vardı nisan'ın. evden çıkana kadar her şey süperdi. ana kucağında  takılıyordu güzel güzel, oyuncaklarına bakıp kikirdeyip, kendi kendine vırvırvır bişiyler konuşup duruyordu. yine her zaman olduğu gibi evden çıkarken çıldırdı. gidene kadar ağladı. sonra doktorun odasında birden sustu, hatta doktor amcasına bir ara kırıta kırıta güldü bile. fekat benim çocuğumun eserleri belli olmadığından ve uyku tam anlamıyla başına vurduğundan doktordan çıkarken artık ağlamak denmez ya ona, resmen böğürüyordu. neyse alıştık artık hep aynı sendromu yaşıyoruz, gelelim kontrol sonuçlarımıza. iki haftada topu topu 260 gram almış, boyu uzamamış, sadece baş çevresi büyümüş. doktoru sonuçları beğenmeyince haftaya bir daha gelin dedi. tahminimce geçen hafta çok fazla kustu her emdiğini çıkardı diyebilirim. bence sebep bu. bakalım haftaya salıya kadar durumu toparlayıp doktorumuzun gözüne girebilecek miyiz? eve gelene kadar böğürmekten yorgun düşünce emdi ve sızdı kaldı. bu saat oldu (23:27) hala sadece emmek için uyanıyor. babası bu gün istanbul'a gitti ve az önce geldi, bizimki onun bile farkında değil. o derece ağlamış yani :(

cuma günü 3 aylık oluyor minnoşum. 3. ayımızın şerefine fotoğraflar ve yazıyla geri dönücem. coming soon..