hoşgeldin annane :)

annanemiz salı akşamı hasretimize daha fazla dayanamayıp kürkçü dükkanına geri dönüş yaptı. ve tabi ki bizi bırakıp giden annaneyi döndüğüne pişman etmek boynumuzun borcu oldu. bu göreve kodlandığımız için salı gecesi saat 3.5'a kadar uyumadık, uyutmadık. ağladık, zırladık, elimizden geleni ardımıza komadık. 3.5'tan sonra da 6'ya kadar uyuduk sadece ve o günü de annaneye zehir etmeye and içtik. aklına koyduğunu yapma konusunda çok prensip sahibi bir kızım var, tebrik ediyorum. çarşamba gününü de kızarmış gözler, hafiften yükselmiş ateş, ses ve nefes açma egzersizleriyle geçirdi.

gelelim bu güne; annem bu gün artık 5 günlük rüyasından uyandı tabi, gerçek hayatına adapte oldu. nisan, iki günlük çalışmaları sonucunda itina ile adapte etti annemi.

bu gün ne yaptık? kalça ultrasonunu çektirmek için atatürk eğitim ve araştırma hastanesine götürdük kuzucuğu. önce beril'im sonra neval'cim sağolsun tanıdık doktor olunca bu işi de çarçabuk hallettik. bir sıkıntı yokmuş, sevindik tabi. malum, beste'ye takılan o şeyi(kalça kemiğinin yerine oturmasını sağlayan şey, adını bilemedim şimdi) hatırladıkça, inşallah bir problem yaşamayız diyordum. çok şükür, bir sorun olmadığını öğrendik.

balkabağımı ultrason için jellediler. kıyamam her tarafı jel oldu minnoşumun. kaplumbağa gibi yüz üstü yatırdılar. teker teker bükülü bacaklarından tuttum sıkıca, doktor da ultrasonla kalça kemiklerine baktı. sonra kaburgalarını kontrol etti. çene kemiklerine de baktı sanırım. orada da ufak bir ağlama krizi yaşadık tabi. ama kısa sürdü. evden çıkmadan önce yaşadığımız krizi hiç anlatmıyorum bile. olağan karşılıyorum artık. neyse, eve döndük ve hemen yıkadık jelli kuzuyu. yıkandı, yağlandı, karnı doydu ve uyudu güzelce. fazla arıza çıkarmadan bu saate kadar(saat tam olarak 23:40) geldik. esas büyük gün yarın. yarın üç aşı birden yapılacak sağlık ocağında. allah bize acısın artık yaa :) bildiğiniz bütün duaları okuyup bize gönderin olur mu?

bu gün ne giysem?

bana evde oturmak yaramadı ehii :) kızımı küçük ivana yaptım :)

ıtırım pıtırım'dan torbalar dolusu kıyafet gelince, küçülmeden hepsini giydirmek istiyorum. tabi günde 18 kere kreasyon değiştirince olan nisan'a oldu ama napalım :)

aşıkları rahatsız etmeyelim :)

alirıza amcası&emel teyzesi

dün çikirdek aile olarak ilk ev gezmemizi yaptık. alirıza amcasıyla emel teyzesinin evini şereflendirdik. geçen hafta konuşup,sözleştik gelicez diye. bir terslik çıkar diye korkuyordum ama çıkmadı. genel anlamda günü uslu tamamlayan kızımı tebrik ediyorum.evden çıkana kadar biraz problem yaşamadık değil. şimdi doğruya doğru. giyeceği giysilere karar verdim, üstünü değiştirdim gayet huzurlu huzurlu. makyaj malzemelerimi aldım yanında makyajımı yaptım. ve tam giderayak bombasını patlattı kriz geldi ve uzun süre gitmedi. öyle böyle bir ağlamak değil ama. hoplatıyorsun zıplatıyorsun, bin türlü şebeklik yapıyorsun, susmuyor. hadi dedik böyle şipşirin giyinmişken fotoğraf çekelim. kıpkırmızı gözler ve suratla bomba fotoğraflarımız var. çıkmadan önce dışarıda üşümesin diye tulumun içine sokalım dedik o da olay oldu. o ağladık sıra arda'nın gerginlik katsayısı arttı. arabaya giderken sokakta ciyak ciyak zırladı, arabaya bindik orda da avazı çıktığı kadar bağırdı. araba çalıştı, hareket etti veeee nisan uyudu. emel'lere geldiğimizde hala uyuyordu. allah yüzümüze baktı da fazla huysuzluk yapmadı.demir ve eda ile tanıştı orada. kuzucuk eda "anne bebek, anne bebek" diye diye nisan'ı öptü, sevdi. demir'i bilmem ama sanırım eda ile en azından bir seneye kadar oyun arkadaşı olabilecek kıvama gelir bizim minnoş. orada nisan'ın keyfi iyiydi.biz mi? bize de uzun zamandır bir araya gelip de şöööyle uzun uzadıya sohbet edemediğimiz arkadaşlarımızla yeniden beraber olmak iyi geldi tabi.

bir sonraki ziyaret durağımız için tekliflere açığız efenim :) yalnız öyle bedavaya gelmiyoruz , yumurtalarınızı hazır edin :)

hımm bir de bu arada; babam fotoğraf makinasının ayarlarıyla oynadığı için ve ben bunu çok geç fark ettiğim için fotoğraflarımızın hemen hemen hepsinde netlik sorunu var. sorry :(

annanemiz evden kaçtı :)

yaklaşık 1 aydır annemlere konuşlanmış durumdayız. hamile olduğumu öğrenir öğrenmez doğal gaz bağlatmışlardı evlerine. malum nisan kış bebeği olacağı ve ben işe başladıktan sonra bebişe onlar bakacağı için torunlarına kıyamadılar, kombiyi taktırdılar. biz neciysek burada! hıh! neyse biz de bir ay kendi evimizde kaldıktan sonra fırsat bu fırsat, ben işe başlayana kadar sıcacık ev var deyip yerleştik bir güzel annemlere. sevgili anneciim doğumdan beri, yani 2 aydır gece gündüz hep bizimleydi. nisan'a geceleri ikimiz, gündüzleri babam, annem, ben olarak üçümüz baktık.

bunca kader birliğinden, uykusuz gecelerimizde birbirimize destek olduktan, 7/24 kaka gaz ve kusmuktan oluşan hayatımızda sırt sırta verdikten sonra annem naaptı? bu sabah bizi terk etti. beni 5 koca gün arda'ya teslim etti . kaçtı gitti! böhüüüüüüüü (gerçi gündüz babam var ama olsun durumu daha bi dramatik hale getirmem lazım)

annem bizi bırakıp, istanbul'a gitti onur'un düğününe. onuuur! kalleş misin kızım sen? durdun durdun tam evlenecek zamanı buldun. aferin yani. bu kadar bekledin bi yaza kadar da mı bekleyemedin? çocuk olsaydı bir 6-7 aylık bari. işallaa yağmur çamur götürsün istanbul'u, işallaaa özene bezene yaptırdııın o gelin başına kargalar kaka yapsın!

annneeee geri dön! bak nisan söz verdi bi daha pijamana kusmıcakmış! bak ben de söz veriyorum gece emzirdikten sonra "benim çişim geldi, nisan da gazını çıkarmadı alsana iki dakka şu çocuğu" deyip sana kakalamıycam. ayrıca nisan'a senin resmini gösteriyorum, ağlıyo çocuk! özledi işte napsın?

salı'ya daha çok var değiştireyim mi biletini hııı? hadi be anne, hadi be hacı :)

huysuz diilim ben :)

evet her zaman huysuz değil :)